نیم شهروند

آقای سیف، رئیس بانک مرکزی اخیرا فرموده اند که سفرهای خارجی در ایران بیش از حد معمول است و خواستار متعادل شدن این روند شده اند. از کسی که رئیس یک سازمان مالی و پولی بزرگ است انتظار میرود که حرف درست و دقیق و مربوط بزند. حرف ایشان درست نیست: مردم بر نحوه زندگی، اموال و برنامه های خود حق انحصاری و تام دارند. بدیهی است خودشان تعیین می کنند ترجیهاتشان چه باشد، کجا بروند و پولشان را کجا و چطورخرج کنند. خوشبختانه مردم تا کنون برای سفرهایشان درخواستی ار دولت نداشته اند و دولت هم نه تنها حمایتی حتی معنوی نکرده، هر جا از دستش بر آمده سعی در سخت کردن و ایجاد مانع داشته است. نمونه ساده اش افزایش کاملا غیرمعقولانه ی عوارض خروج از کشور و افزایش 50 و 100 درصدی ان برای خروج دوم و سوم. یا لغو پروازهای مستقیم به برخی شهرهای توریستی کشورهای همسایه که فقط باعث بار مالی بیشتر و زحمت و دردسر برای هموطنان شده است. حرف ایشان دقیق نیست: در هیچ جای دنیا استانداردی برای حد معمول مسافرت خارجی تعیین نشده و اصولا دولتها دخالتی در زمینه مسافرت شهروندان ندارند. اما برعکس، کم بودن تعداد سفرهای خارجی شهروندان ی...

همه ما مدتهاست در جریان کولبران کردستان و مشکلاتشان هستیم. کاری غیر قانونی، بسیار فرسایشی، خطرناک و کم درآمد برای تعداد قابل توجهی از انسان هایی که دستشان به هیچ کار قانونی، انسانی، کم خطر و با درآمد قابل قبول نمی رسد. اینکه چنین فعالیت هایی در این حجم و برای این مدت طولانی در چند استان در حال انجام است، به خودی خود نشانه شکست برنامه های اقتصادی (در صورت وجود) دولت است. مدتی است و به ویژه بعد از ماجرای درخواست استقلال کردستان عراق و حمله دولت مرکزی به استان های کرد نشین عراق و پشتیبانی ایران از آن اقدام ها، مرزهای غربی به روی تجارت عمومی (تجارت خاص همچنان ادامه دارد) بسته شد. این کار عمدتا برای تنبیه دولت محلی کردستان صورت گرفت ولی عواقب آن به تعطیلی فعالیت های اقتصادی مرزنشینان از جمله بازرگانان، پیشه وران، مغازه دارن و کولبران انجامید. خوب، قابل انتظار بود که دولت مرکزی نه این موضوع را پیش بینی کرده باشد، نه فکری برای آن کرده باشد و نه برنامه ای برای حل مشکل داشته باشد. نتیجه قابل انتظار این بود که تعداد زیادی بیکار و بی درآمد می شوند و خانواده های زیادی با مشکلات معیشتی بیشتر ...

اغلب پیام رسانهای موجود ادعا می کنند که پیام های کاربران را رمزنگاری می کنند. این رمز نگاری به دو صورت انجام می شود، رمزنگاری انتها-به-انتها و رمزنگاری انتها-به-سرور. در مدل اول، پیام در مبداء رمز میشود و فقط در مقصد رمزگشایی میشود. هیچ موجودیت میانی از جمله خود سرویس دهنده امکان دسترسی به محتوای پیام را ندارد. در حالت دوم، پیام به مقصد سرویس دهنده رمز شده، در آنجا باز شده و مجددا به مقصد نهایی رمز میشود. بدیهی است، در این حالت، سرویس دهنده به محتوای پیام دسترسی دارد. تقریبا همه پیام رسان ها (ادعا می کنند که) از رمزنگاری انتها-به-انتها استفاده میکنند. برای رمز نگاری، الگوریتم های متفاوتی موجود است و هرکدام کاربرد خود را دارند، اما در اغلب پیام رسانها از الگوریتم های رمز نامتقارن استفاده می شود که در آن هر کاربر یک جفت کلید دارد: کلید خصوصی و عمومی. کلید خصوصی هر کاربر فقط در اختیار خودش قرار داد ولی کلید عمومی در اختیار همه است. این جفت کلید دو کارکرد مهم دارند: اگر کاربر "الف" پیام "پ" را با کلید عمومی کاربر "ب" رمزنگاری و ارسال کند، فقط و فقط کار...